گيرم که پرده برکشي از رُخ چو آفتاب      آن ديده کو که در تو تماشا کند کسي؟

فداي سينة دريايي تو         حباب سينة سودايي من

 

اي نـور تجلي خـدا، مهدي جـان

                                اي مظهر رأفت و صفا، مهدي جان

از هجر تو روزها چو شب تاريک است           

          وقت است، تو رو خدا بيا؛ مهدي جان

 

/ 0 نظر / 5 بازدید